het leven gaat verder

Een weekje vol van alles.

Hoeveel emotie kan een mens tot zich nemen? Is het als een glas half vol en half leeg?

Deze week had ik het genoegen om drie keer een crematie te bezoeken. Geen verplichting, geen hobby. Maar ik weet als geen ander hoezeer medeleven gewaardeerd wordt. En dus toog ik deze week naar Amersfoort, Roosendaal en Amersfoort om de ‘laatste eer’ te bewijzen aan de mannen en vrouw die ons ontvallen is. Drie keer zie ik mijn neven, nichten, ooms en tantes van mijn vaders kant.

Een herdenkingsmis is een vreemd gebeuren. Er heerst een soort van onzichtbare verbondenheid met hen die je nabij staan. En, op de één of andere wijze, is er een klik tussen de neven en nichten. Mensen die je jarenlang niet ziet omdat ze her en der in den lande (zijn gaan) wonen. En het broodje, koffie, thee, wijn en bier na afloop is ‘gezellig’. Dat is een vreemde constatering, maar ik kan er geen ander woord voor vinden. Of is het dat de ‘spanning’ van de emotie wegvalt? Het zou kunnen.
In 2010 had ik al twee crematies en nu drie in één week, ben ik dan ervaringsdeskundige?

Laat ik je één ding vertellen: de vrijkomende emotie in het ophalen van herinneringen, de trillingen in de stem van de spreker, de emotie in de tiener die een gedicht opdraagt aan ‘de beste opa van de wereld.
Om tot slot, lopen langs de kist met de overledene, de kist aanraken: het zal nooit wennen.

En als je dan op een middag te horen krijgt dat je 55-jarige schoonzus ‘zeer slecht nieuws’ van het ziekenhuis te horen krijgt, dan denk je wel eens: en nu is het genoeg.

Een week vol (heftige) emotie, ook dat zal nooit wennen. Je zult nooit kunnen zeggen: doen we effe, done that been there.
No fokking way!

Daarom zal mijn Gossips Shiraz vanavond extra lekker smaken en laat Roué Veveer mij lachen en wie weet Danny Boyle (127 hours) of de Coen Broers (True Grit) mij even vliegen.

boven is het stil

Bespreking van de roman ‘Boven Is Het Stil’ van Gerbrand Bakker (2006)

Henk en Helmer waren ooit bijna tweeling. Helmer was een paar minuten eerder. Als zonen van een boer in de buurt van Purmerend zou één van hen vader opvolgen. Henk bleek de uitverkorene, hoewel jonger, de oogappel van vader. Helmer dacht, Henk deed. In alles.
Een stuk rijden met de auto werd Henk fataal, zijn vriendin Riet overleefde het ongeluk. Of was Riet heimelijk verliefd op Helmer, die in Amsterdam studeerde. Helmer werd opgedragen de studie te stoppen en vader te helpen met de boerderij.
Zo geschiedde. En zo eindigt het ook, bijna.

De kleine ontwikkelingen in het stille leven van Helmer, nu eind vijftig maar nog wel vol dromen, zijn grote gebeurtenissen. Is Helmer gelukkig? Waarom heeft hij geen vrouw en kinderen? Of valt hij op mannen? De heimelijke homogevoelens zijn wel degelijk aanwezig, maar Helmer is een gesloten man. Ook de typische dialogen passen in het boerenleven.

“Ik heb honger,” zegt de vader
“Iedereen heeft wel eens honger,” antwoordt Helmer

“Boven is het stil” verwijst naar het feit dat Helmer op een gegeven dag zijn zieke vader naar boven draagt en in bed legt en daar zal hij verder vertoeven. Tot zijn dood. Na de dood van zijn vader vertrekt Helmer naar Denemarken, iets wat vanaf het begin al zijn wens is.
Nu hij geen tweelingbroer meer heeft en geen vader is hij eindelijk alleen.
“Boven is het stil” kreeg in 2006 de debutantenprijs en dat lijkt mij wel terecht. Een kleine grote roman over het boerenleven in de polder van Nederland. Er gebeurd eigenlijk bar weinig tot niets, maar je blijft geboeid lezen. Gerbrand Bakker is een goede verteller die weet waar hij de spanning erin moet houden en weet ragfijn de verhouding zoon-vader-moeder vorm te geven. Een goede verteller weet ook met kleine details en aanwijzingen een sfeer te creeren waarin je de boerderij, de schapen, de ezels en koeien ruikt. Gerbrand is daar in geslaagd. Vind ik.

“Boven is het stil” is een mooie roman met een fijne verteller die Gerbrand Bakker (zelf zoon van een grote boerenfamilie). Een aanrader voor iedereen die van nederlandse literatuur houdt. Nederlands in taal, maar ook in omgeving.

BOVEN IS HET STIL
Auteur Gerbrand Bakker
Afmetingen 133x33x208 mm
Gewicht 406 gr
ISBN 109059361067
ISBN 139789059361065

de dochter

een persoonlijk boekverslag van Jessica Durlachers’ “De Dochter” uit 2000

Het lezen van twee boeken naast elkaar is doorgaans makkelijk. Maar toen het eind naderde van “Staal” begon ik alvast aan Jessica Durlachers’ tweede roman ‘De Dochter’.
Fout.

Alsof mijn hoofd ontplofte. De nederlandse taal blijft is een zeer mooie, krachtige taal, als het goed gebruikt wordt. En dat doet Durlacher.

Het verhaal zit technisch gedegen in elkaar: een begin spel, een midden akkoord en eindspel. Het verhaal van Max Lipschnitz die op een gegeven dag Sabine ontmoet in het Anne Frank Huis. Zij werkt daar. Hij niet.
Maar ze weten elkaar te vinden en er ontstaat een onweerstaanbare verhouding. Max en Sabine, Sabine en Max, een twee-eenheid is geboren. Sabine is nieuwsgierig naar het verleden van Max’ vader. De familie Lipschnitz is van joodse afkomst en, je raadt het al, een kamp-verleden. Max’ vader vertelt graag aan Sabine, iets wat Max verschrikkelijk vindt omdat zijn vader hem nooit wat verteld.
Van de één op ander dag verdwijnt Sabine uit het leven van Max. Een kort briefje is wat ze achterlaat en ze laat Max reddeloos verdrietig achter. Niemand weet waar ze heen is gegaan, zelfs niet haar moeder.

Zeventien jaar later komen ze elkaar weer tegen op de Frankfurter Buchmesse. Max is geen schrijver geworden, maar directeur van een uitgeverij. Sabine is daar om haar fotografie boek te promoten en is in gezelschap van de succesvolle, joodse, Hollywood producer Sam.
Sam doet alles voor Sabine, en Sabine alles voor Sam. Maar de liefde tussen Max en Sabine is niet bekoeld en ze beginnen opnieuw een, geheime, verhouding. Max vertrekt naar Hollywood en wordt deelgenoot van Sam’s geheim: zijn memoires moeten uitgegeven worden en Max mag dat doen. Niemand mag het weten, ook Sabine niet.
De avond nadat Sam het manuscript aan Sabine heeft gegeven verdwijnt ze wederom uit ieders leven. In het vliegtuig terug naar Nederland leest Max de memoires en ontdekt een groot geheim, of eigenlijk een verband tussen Sabine, Sam, Max en zijn vader.

“De Dochter” leest als een trein. De persoon Max Lipschnitz komt zeer goed uit de verf en je kunt je goed vereenzelvigen met zijn emoties en gedrag. Het is ook een spannend boek: jongen ontmoet meisje, meisje verdwijnt, zullen ze elkaar ooit weer zien, of weerzien.
Durlacher heeft een een heldere schrijfstijl die dankzij de relatief korte hoofdstukken ervoor zorgen dat je het boek in één ruk doet uitlezen. Natuurlijk is het ‘weer’ een boek over de tweede generatie joden-na-de-tweede-wereldoorlog, maar het is geen boek vol zelfbeklag. Een mooi liefdesverhaal.
Als Max aan het eind door de telefoon tegen Sabine zegt of zij hem wil vergeven, dan hoor je de violen, pauken, en Patti Labelle opklinken.

Het boek kwam uit in 2000, dat is dus elf jaar geleden. In deze moderne tijd zat ik me te bedenken of een boek van elf jaar oud het e-reader tijdperk gaat overleven? Een boek is iets fysieks, dat trek je uit de boekenkast en lees het nog een keer. Een ePub bestand moet al je pc’s in elf jaar maar zien te overleven.
Ik heb mijn twijfels.

De Dochter
Auteur: Jessica Durlacher
Taal: Nederlands
ISBN10: 902344177X
ISBN13: 9789023441779